Słownik pojęć
Najważniejsze pojęcia z przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy, wyjaśnione z perspektywy biura rachunkowego.
- AML (anti-money laundering)
Przeciwdziałanie praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. W biurze rachunkowym to zestaw obowiązków z ustawy AML - od oceny ryzyka biura, przez weryfikację klientów, po szkolenia zespołu i zawiadamianie GIIF.
- AMLR (rozporządzenie (UE) 2024/1624)
Unijne rozporządzenie w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, stosowane bezpośrednio we wszystkich państwach UE od 10 lipca 2027 r. Zastąpi większość przepisów ustawy AML dotyczących obowiązków instytucji obowiązanych, w tym biur rachunkowych.
- Beneficjent rzeczywisty
Osoba fizyczna, która bezpośrednio lub pośrednio kontroluje klienta albo w imieniu której nawiązywane są stosunki gospodarcze. W spółce to zwykle osoba mająca ponad 25% udziałów lub głosów albo sprawująca kontrolę w inny sposób. Gdy mimo udokumentowanych starań nie da się jej ustalić, a nie ma podejrzeń prania pieniędzy, wskazuje się osobę na wyższym stanowisku kierowniczym. U przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność beneficjentem jest zasadniczo on sam.
- Bieżące monitorowanie
Środek bezpieczeństwa finansowego polegający na stałej obserwacji współpracy z klientem - analizie, czy jego działalność i transakcje są zgodne z wiedzą biura o kliencie, i aktualizowaniu dokumentów oraz danych. Obejmuje też śledzenie zmian w rejestrach, statusu PEP i list sankcyjnych.
- CRBR (Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych)
Publiczny rejestr, do którego m.in. spółki handlowe i fundacje zgłaszają swoich beneficjentów rzeczywistych. Biuro nie może poprzestać na wpisie w CRBR - ustala beneficjenta samodzielnie, a rozbieżności odnotowuje, wyjaśnia i po ich potwierdzeniu zgłasza organowi prowadzącemu rejestr.
- Dochód
Nadwyżka przychodów z danego źródła nad kosztami ich uzyskania w roku podatkowym. Na skali i podatku liniowym od dochodu, po odliczeniach, oblicza się podatek. Dochód podatkowy nie jest tym samym co zysk księgowy ani pieniądze na koncie.
- GIIF (Generalny Inspektor Informacji Finansowej)
Organ administracji rządowej odpowiedzialny za przeciwdziałanie praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Przyjmuje zawiadomienia od instytucji obowiązanych, kontroluje realizację obowiązków i nakłada kary administracyjne.
- Instytucja obowiązana
Podmiot, który musi stosować przepisy ustawy AML. Należą do nich m.in. banki, notariusze, doradcy podatkowi oraz przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, czyli biura rachunkowe.
- Kasowy PIT (metoda kasowa rozliczania przychodów)
Metoda, w której przychód z objętych nią transakcji z przedsiębiorcami, udokumentowanych fakturami, wykazuje się w dniu zapłaty - najpóźniej po 2 latach od wystawienia faktury albo w dniu wcześniejszej likwidacji działalności. Mogą ją wybrać przedsiębiorcy bez ksiąg rachunkowych, z przychodami do 2 000 000 zł w poprzednim roku, składając oświadczenie zasadniczo do 20 lutego (rozpoczynający działalność - w odrębnych terminach). Koszty z takich transakcji odlicza się zasadniczo po ich zapłacie, z wyjątkiem odpisów amortyzacyjnych.
- Klient
Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna, na rzecz której biuro świadczy usługi w ramach swojej działalności zawodowej, w tym z którą nawiązuje stosunki gospodarcze.
- Koszty uzyskania przychodów (KUP)
Wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, odpowiednio udokumentowane i niewyłączone przez ustawę. Liczy się cel wydatku, a nie to, czy przyniósł sprzedaż. U pracowników podstawowe koszty wynoszą 250 zł, a podwyższone 300 zł miesięcznie; ustawa dopuszcza też m.in. rzeczywiste wydatki na dojazd i koszty autorskie, po spełnieniu warunków.
- KYC (know your customer)
Potoczna nazwa procesu poznania klienta - jego identyfikacji, weryfikacji tożsamości, ustalenia beneficjenta rzeczywistego i celu współpracy. W przepisach odpowiadają mu środki bezpieczeństwa finansowego.
- Listy sankcyjne
Wykazy osób i podmiotów objętych sankcjami, w tym szczególnymi środkami ograniczającymi, takimi jak zamrożenie wartości majątkowych. Biuro sprawdza, czy klient, jego reprezentanci i beneficjenci nie figurują na tych listach - przy nawiązaniu współpracy i na bieżąco, bo listy często się zmieniają.
- Ocena ryzyka biura
Dokument, w którym biuro identyfikuje i ocenia ryzyko prania pieniędzy związane z własną działalnością - klientami, usługami, obszarami geograficznymi i kanałami dotarcia. Sporządza się ją na piśmie lub elektronicznie i aktualizuje w razie potrzeby, nie rzadziej niż co 2 lata.
- Ocena ryzyka klienta
Przypisanie konkretnemu klientowi poziomu ryzyka prania pieniędzy na podstawie jego profilu, działalności, geografii i sposobu współpracy. Od wyniku zależy zakres środków bezpieczeństwa finansowego - uproszczone, standardowe lub wzmożone.
- Osoba zajmująca eksponowane stanowisko polityczne (PEP)
Osoba pełniąca znaczącą funkcję publiczną, np. minister, parlamentarzysta, sędzia sądu najwyższego, ambasador czy członek zarządu spółki Skarbu Państwa. Przepisy obejmują też członków rodziny PEP i ich bliskich współpracowników. Współpraca z PEP wymaga wzmożonych środków bezpieczeństwa finansowego.
- Państwo trzecie wysokiego ryzyka
Państwo, które według wiarygodnych źródeł, np. ocen FATF lub wykazu Komisji Europejskiej, nie ma skutecznego systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy albo ma w nim poważne braki. Powiązanie klienta z takim państwem podnosi ryzyko.
- Procedura anonimowego zgłaszania naruszeń
Wewnętrzna procedura, dzięki której pracownicy i współpracownicy biura mogą anonimowo zgłaszać rzeczywiste lub potencjalne naruszenia przepisów AML. To odrębny obowiązek od procedury ochrony sygnalistów.
- Procedura wewnętrzna AML
Opracowany przez biuro dokument opisujący, jak w praktyce realizuje ono obowiązki AML - kto za co odpowiada, jak weryfikuje klientów, jak dokumentuje decyzje i jak zgłasza podejrzenia.
- Przychód
W działalności gospodarczej - kwoty należne za sprzedane towary i usługi, nawet jeśli klient jeszcze nie zapłacił, pomniejszone o należny VAT, zwroty, bonifikaty i skonta. To wartość przed odjęciem kosztów; na ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych jest podstawą obliczenia podatku.
- Remanent (spis z natury)
Spis z natury towarów handlowych, materiałów, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków na początek i koniec roku przy podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Różnica między remanentem końcowym a początkowym zwiększa albo zmniejsza roczny dochód.
- Stosunki gospodarcze
Relacja biura z klientem związana z działalnością zawodową biura, która w chwili nawiązania ma cechę trwałości - np. stała umowa o prowadzenie ksiąg.
- Strata podatkowa
Nadwyżka kosztów uzyskania przychodów nad przychodami z danego źródła. Nie pomniejsza dochodu z innego źródła, np. z etatu. Stratę m.in. z działalności gospodarczej można odliczyć od dochodu z tego samego źródła w kolejnych pięciu latach - po najwyżej 50% w roku albo jednorazowo do 5 000 000 zł, a resztę także najwyżej po 50% rocznie. Niektórych strat, np. ze sprzedaży prywatnej nieruchomości lub rzeczy albo walut wirtualnych, ustawa nie pozwala tak odliczać.
- Szkolenia AML
Obowiązkowe szkolenia osób wykonujących obowiązki AML w biurze. Obejmują także zasady ochrony danych osobowych. Podczas kontroli jednym z pierwszych żądanych dokumentów są potwierdzenia szkoleń wraz z ich programem, dlatego szkolenia trzeba regularnie powtarzać i dokumentować.
- Środki bezpieczeństwa finansowego
Podstawowe czynności wobec klienta - identyfikacja i weryfikacja jego tożsamości, ustalenie beneficjenta rzeczywistego i struktury własności, ocena celu współpracy oraz bieżące monitorowanie. Jeśli biuro nie może ich zastosować, nie nawiązuje współpracy albo ją rozwiązuje.
- Transakcja okazjonalna
Transakcja przeprowadzana poza stosunkami gospodarczymi, czyli jednorazowo, bez trwałej współpracy z klientem.
- Uproszczone środki bezpieczeństwa finansowego
Ograniczony zakres weryfikacji, który biuro może stosować, gdy ocena ryzyka potwierdziła niższe ryzyko prania pieniędzy. Nie zwalnia z samej oceny ani z monitorowania klienta.
- Weryfikacja tożsamości
Potwierdzenie danych klienta, jego reprezentanta i beneficjenta rzeczywistego na podstawie dokumentu tożsamości, aktualnego odpisu z rejestru lub innego wiarygodnego i niezależnego źródła, w tym środków identyfikacji elektronicznej. Zdalnie może to być profil zaufany, mObywatel, podpis elektroniczny lub weryfikacja dokumentu online. Przelew weryfikacyjny potwierdza jedynie dostęp do rachunku, a nie tożsamość.
- Wzmożone środki bezpieczeństwa finansowego
Rozszerzona weryfikacja stosowana przy wyższym ryzyku, np. wobec PEP, klientów powiązanych z państwami trzecimi wysokiego ryzyka albo przy nietypowych okolicznościach nawiązania współpracy. Obejmuje m.in. dodatkowe informacje o kliencie, źródle majątku i częstszy monitoring.
- Zawiadomienie GIIF
Obowiązek poinformowania Generalnego Inspektora o okolicznościach, które mogą wskazywać na pranie pieniędzy lub finansowanie terroryzmu - niezwłocznie, najpóźniej w ciągu 2 dni roboczych od potwierdzenia podejrzenia. Osobnym obowiązkiem jest niezwłoczne zawiadomienie o konkretnej podejrzanej transakcji.
Definicje mają charakter informacyjny i są uproszczeniem przepisów. Ustawa AML to ustawa z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t.j. Dz.U. 2025 poz. 644).