Słownik pojęć · Podatki
Eksport towarów
W skrócie
Sprzedaż, przy której towar zostaje wysłany albo przewieziony z Polski poza Unię Europejską przez sprzedawcę albo na jego rzecz (eksport bezpośredni) lub przez zagranicznego nabywcę albo na jego rzecz (eksport pośredni). Eksport opodatkowuje się stawką 0% VAT, jeżeli sprzedawca ma dowody, że towar opuścił Unię. Od 18 listopada 2026 r. definicja nie wymaga już potwierdzenia wywozu przez urząd celny.
Jakie dokumenty potwierdzają wywóz?
Dokumenty celne, np. komunikat z systemu obsługi zgłoszeń wywozowych. Od 18 listopada 2026 r. ustawa dopuszcza też trzy nowe dowody:
- dokument przewoźnika lub spedytora, z którego wynika, że towar dotarł do miejsca przeznaczenia poza Unią,
- potwierdzenie doręczenia od operatora pocztowego, według uzasadnienia projektu także od firmy kurierskiej,
- dokument administracji celnej państwa spoza Unii potwierdzający przywóz i odprawę towaru razem z pisemnym oświadczeniem nabywcy, że towar dotarł do miejsca przeznaczenia.
Liczy się doręczenie, a nie nadanie przesyłki, a z dowodu musi wynikać, że wywieziono towar z tej konkretnej dostawy. Według Ministerstwa Finansów lista nowych dowodów jest zamknięta: sama faktura czy potwierdzenie przelewu jej nie uzupełniają.
Co, gdy dowód wywozu nie dotrze na czas?
Od 18 listopada 2026 r. obowiązują takie zasady, także przy eksporcie, dla którego termin deklaracji wtedy jeszcze nie upłynął. Jeżeli przed terminem deklaracji VAT za okres dostawy sprzedawca nie ma dowodu, nie wykazuje tej sprzedaży w tym okresie. Wykazuje ją w następnym okresie ze stawką 0%, jeśli dowód dotrze przed terminem deklaracji za ten okres, a w przeciwnym razie ze stawką krajową. Gdy dowód przyjdzie później, podatek koryguje się w rozliczeniu za okres, w którym sprzedawca go otrzymał.
Czym eksport różni się od wewnątrzwspólnotowej dostawy?
Eksport dotyczy wywozu poza Unię, a wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów - do innego kraju Unii. Przy WDT stawka 0% wymaga m.in. ważnego numeru VAT UE nabywcy i dowodów dostarczenia towaru do innego państwa członkowskiego.