Słownik pojęć · AML
Uproszczone środki bezpieczeństwa finansowego
W skrócie
Ograniczony zakres weryfikacji, który biuro może stosować, gdy ocena ryzyka potwierdziła niższe ryzyko prania pieniędzy. Nie zwalnia z samej oceny ani z monitorowania klienta.
Kiedy biuro może zastosować uproszczone środki?
Tylko wtedy, gdy ocena ryzyka klienta potwierdziła niższe ryzyko. Art. 42 ustawy AML podaje przykładowe czynniki, które mogą o tym świadczyć, m.in. gdy klient jest:
- jednostką sektora finansów publicznych,
- przedsiębiorstwem państwowym albo spółką z większościowym udziałem Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego,
- spółką notowaną na rynku regulowanym, podlegającą wymogom ujawniania informacji o beneficjencie rzeczywistym,
- rezydentem państwa członkowskiego.
To przykłady, a nie automatyczna kwalifikacja. Fakt, że klient jest polską spółką, sam w sobie nie przesądza o niższym ryzyku - decyduje całościowa ocena zapisana z uzasadnieniem.
Kiedy uproszczonych środków nie wolno stosować?
Ustawa wyklucza je przy podejrzeniu prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz przy wątpliwościach co do prawdziwości lub kompletności danych identyfikacyjnych klienta. Jeśli w trakcie współpracy pojawią się czynniki wyższego ryzyka, biuro zmienia ocenę i dostosowuje zakres środków - przy wyższym ryzyku stosuje wzmożone środki.
Na czym polega uproszczenie?
Na mniejszym zakresie i intensywności środków, a nie na rezygnacji z nich. Biuro musi udokumentować zastosowane środki i na żądanie organu kontroli wykazać, że były odpowiednie do ryzyka. Od 10 lipca 2027 r. AMLR zamyka katalog uproszczeń: odroczenie weryfikacji tożsamości maksymalnie o 60 dni od nawiązania współpracy, rzadsza aktualizacja danych, mniej informacji o celu współpracy i rzadsze monitorowanie. Więcej: Ocena ryzyka klienta.