Słownik pojęć · AML
KYC
know your customer
W skrócie
Potoczna nazwa procesu poznania klienta - jego identyfikacji, weryfikacji tożsamości, ustalenia beneficjenta rzeczywistego i celu współpracy. W przepisach odpowiadają mu środki bezpieczeństwa finansowego.
Co obejmuje KYC w biurze rachunkowym?
Ustawa AML nie używa pojęcia KYC. Odpowiada mu katalog środków bezpieczeństwa finansowego z art. 34:
- identyfikacja klienta i weryfikacja jego tożsamości, a także identyfikacja osoby działającej w jego imieniu i sprawdzenie jej umocowania,
- ustalenie beneficjenta rzeczywistego, a u spółki - struktury własności i kontroli,
- ocena celu i zamierzonego charakteru współpracy,
- bieżące monitorowanie.
Umowa o prowadzenie ksiąg to nawiązanie stosunków gospodarczych, a właśnie przy nim ustawa wymaga zastosowania środków (art. 35 ust. 1 pkt 1). Zakres czynności zależy od ryzyka klienta (art. 33 ust. 4).
Jak zweryfikować tożsamość klienta zdalnie?
Ustawa pozwala oprzeć weryfikację na wiarygodnych i niezależnych źródłach, w tym na środkach identyfikacji elektronicznej i usługach zaufania (art. 37 ust. 1). W praktyce to profil zaufany, mObywatel, kwalifikowany podpis elektroniczny albo weryfikacja dokumentu tożsamości online.
Skan dowodu przesłany e-mailem nie daje pewności, że dokument należy do osoby po drugiej stronie. Przelew weryfikacyjny potwierdza jedynie, że ktoś dysponuje rachunkiem bankowym - weryfikacja oparta tylko na nim jest kwestionowana w kontrolach.
Gdy klient nie przekaże potrzebnych danych, biuro nie nawiązuje współpracy, a trwającą rozwiązuje. Ocenia też, czy ta sytuacja nie jest podstawą do zawiadomienia GIIF (art. 41 ustawy AML).