Słownik pojęć · AML
Beneficjent rzeczywisty
W skrócie
Osoba fizyczna, która bezpośrednio lub pośrednio kontroluje klienta albo w imieniu której nawiązywane są stosunki gospodarcze. W spółce to zwykle osoba mająca ponad 25% udziałów lub głosów albo sprawująca kontrolę w inny sposób. Gdy mimo udokumentowanych starań nie da się jej ustalić, a nie ma podejrzeń prania pieniędzy, wskazuje się osobę na wyższym stanowisku kierowniczym. U przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność beneficjentem jest zasadniczo on sam.
Kto jest beneficjentem rzeczywistym w spółce z o.o.?
Punktem wyjścia jest struktura udziałów: beneficjentem jest osoba fizyczna, która ma więcej niż 25% udziałów albo dysponuje więcej niż 25% głosów w zgromadzeniu wspólników - także jako zastawnik, użytkownik lub na podstawie porozumień z innymi wspólnikami. Liczy się również kontrola pośrednia, na przykład przez spółkę-matkę, i kontrola wynikająca z okoliczności faktycznych, a nie tylko z udziałów.
Przykład: spółka ma trzech wspólników z udziałami 40%, 35% i 25%. Według obecnej ustawy beneficjentami z tytułu własności są dwaj pierwsi - trzeci nie przekracza progu. Od 10 lipca 2027 r. AMLR przyjmuje próg „co najmniej 25%”, więc beneficjentem będzie także wspólnik z 25%.
Co biuro rachunkowe musi zrobić z beneficjentem rzeczywistym?
Ustalić go, podjąć uzasadnione czynności w celu weryfikacji jego tożsamości, a u klienta będącego spółką - ustalić strukturę własności i kontroli (art. 34 ust. 1 pkt 2 ustawy AML). Biuro nie może przy tym polegać wyłącznie na informacjach z CRBR (art. 37 ust. 3).
Wskazanie członka zarządu jako osoby na wyższym stanowisku kierowniczym to wyjątek, a nie wygodny skrót. Biuro musi wtedy udokumentować wszystkie utrudnienia, które uniemożliwiły ustalenie beneficjenta (art. 37 ust. 2).
Ustalenie nie jest jednorazowe. Po zmianie danych klienta lub beneficjenta - na przykład po zbyciu udziałów - biuro stosuje środki ponownie (art. 35 ust. 2). Jeśli klient odmawia wskazania beneficjenta, biuro nie nawiązuje współpracy, a trwającą rozwiązuje (art. 41 ust. 1).